นิทานอีสป เรื่อง พ่อลูกกับลา พร้อมข้อคิดสอนใจ

ไม่ว่าเราจะทำอะไร ก็มักมีคนติชมแตกต่างกันไปเสมอ นิทานอีสปเรื่อง พ่อลูกกับลา เล่าถึงสองพ่อลูกที่พยายามทำตามคำพูดของทุกคนที่เดินผ่าน จนสุดท้ายเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่โต เป็นเรื่องที่สอนให้รู้จักใช้วิจารณญาณของตัวเอง

เนื้อเรื่อง

เช้าวันหนึ่ง ชาวโรงสีกับลูกชายพาลาตัวหนึ่งเดินเข้าเมืองเพื่อนำไปขายที่ตลาด ทั้งสองจูงลาเดินไปตามทางอย่างสบายๆ ไม่นานก็สวนกับกลุ่มหญิงสาวที่กำลังตักน้ำอยู่ริมบ่อ

“ดูสิ โง่จริงๆ มีลาทั้งตัวแต่กลับเดินให้เมื่อยขา” หญิงสาวคนหนึ่งหัวเราะ พ่อได้ยินดังนั้นจึงให้ลูกชายขึ้นนั่งบนหลังลา ส่วนตัวเองเดินจูงไป

เดินต่อไปอีกพัก ก็ผ่านชายชรากลุ่มหนึ่งที่นั่งคุยกันใต้ต้นไม้ “เด็กสมัยนี้ไม่รู้จักเคารพผู้ใหญ่ ปล่อยให้พ่อแก่ๆ เดินอยู่ได้ ลงมาเดี๋ยวนี้!” ลูกชายหน้าแดงด้วยความอาย รีบกระโดดลง แล้วให้พ่อขึ้นนั่งแทน

ไม่นานนัก ก็สวนกับแม่ค้าสองคน “พ่อใจร้าย นั่งสบายอยู่บนหลังลา ปล่อยลูกตัวเล็กๆ เดินตามจนหอบ” พ่อจึงดึงลูกขึ้นมานั่งด้วยกัน ลาตัวน้อยต้องแบกทั้งสองคนจนขาสั่นเทา

เมื่อใกล้ถึงเมือง ชายคนหนึ่งชี้มาแล้วตะโกนว่า “ไม่สงสารสัตว์บ้างหรือไง ขึ้นไปนั่งกันสองคน อีกหน่อยลาก็ตายพอดี พวกเจ้าแข็งแรงกว่า น่าจะแบกลาเสียเองมากกว่า!”

สองพ่อลูกมองหน้ากันอย่างงุนงง แต่ก็ยอมทำตามอีก ทั้งคู่ลงจากหลังลา เอาเชือกมัดขาลาเข้ากับไม้คานยาว แล้วช่วยกันแบกลาห้อยหัวเดินข้ามสะพาน ผู้คนที่เห็นต่างหัวเราะกันลั่นด้วยความขบขัน

เสียงโห่ร้องทำให้ลาตกใจจนดิ้นสุดแรง เชือกขาดผึง ลาร่วงตกลงไปในแม่น้ำและถูกกระแสน้ำพัดหายไป สองพ่อลูกยืนมองตาค้าง พ่อถอนหายใจแล้วพูดกับลูกว่า “เราพยายามเอาใจทุกคน สุดท้ายไม่มีใครพอใจ แถมยังเสียลาไปด้วย”

นิทานที่เกี่ยวข้อง

• ลาหลายนายผู้ที่ไม่เคยพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่
• พ่อค้าเกลือกับลาผู้ที่คิดคดโกงหรือหลอกลวงผู้อื่น สุดท้ายแล้วก็จะได้รับผลร้ายจากการกระทำของตนเอง
• เด็กสาวรีดนมวัวกับถังนมอย่ามัวแต่วาดฝันถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึงจนเกินไป
• เฮอร์คิวลิสกับคนขับเกวียนฟ้าย่อมช่วยคนที่ช่วยตัวเองก่อน
• หมาในรางหญ้าอย่าหวงสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ใช้ จนคนอื่นที่ต้องการไม่ได้รับประโยชน์