ข้ามไปที่เนื้อหา

นิทานก่อนนอน เรื่อง ลูกกวางน้อยกับเพลงกล่อมของแม่ พร้อมข้อคิดสอนใจ

นิทานก่อนนอน เรื่อง ลูกกวางน้อยกับเพลงกล่อมของแม่

เมื่อพระจันทร์ลอยขึ้นเหนือทุ่งหญ้า และหมู่ดาวเริ่มกะพริบทีละดวง ลูกกวางน้อยตัวหนึ่งกลับนอนไม่หลับ เพราะคืนนี้เป็นคืนแรกที่มันต้องนอนในพุ่มไม้ของตัวเอง นิทานก่อนนอนสั้นๆ เรื่องนี้จะพาเด็กๆ ไปรู้จักความรักของแม่ ที่ไม่ได้หายไปไหนแม้เราจะอยู่ห่างกัน

โฆษณา

เนื้อเรื่อง

ที่ชายป่าริมลำธาร มีลูกกวางน้อยชื่อ “ฟ่อนข้าว” ขนของมันสีน้ำตาลอ่อนมีจุดขาวเล็กๆ กระจายอยู่บนหลังเหมือนเม็ดข้าวสาร ทุกคืนตั้งแต่จำความได้ ฟ่อนข้าวจะนอนซุกอยู่ข้างแม่ และหลับไปพร้อมกับเพลงกล่อมที่แม่ฮัมเบาๆ ว่า

“หลับเถิดลูกรัก ดาวพักบนฟ้า ลมพัดเย็นมา แม่อยู่ตรงนี้”

แต่วันนี้แม่บอกว่า “ฟ่อนข้าวโตแล้ว ลูกมีพุ่มไม้เป็นของตัวเองแล้วนะจ๊ะ แม่นอนอยู่พุ่มข้างๆ นี่เอง”

ฟ่อนข้าวพยักหน้าอย่างกล้าหาญ แต่พอแม่เดินกลับไปที่พุ่มของตัวเอง ป่าทั้งป่าก็ดูกว้างขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า เสียงจิ้งหรีดดังกว่าที่เคยได้ยิน ใบไม้ที่ไหวไปมาก็ดูเหมือนเงาประหลาด ลูกกวางน้อยขดตัวกลม หลับตาแน่น แต่ก็ยังหลับไม่ลง

มันจึงลองฮัมเพลงของแม่ด้วยเสียงสั่นๆ “หลับเถิดลูกรัก ดาวพักบนฟ้า…” ร้องได้แค่นั้นก็จำต่อไม่ได้ น้ำตาเม็ดเล็กๆ เริ่มคลอเบ้า

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเบาๆ ลอยมาจากพุ่มไม้ข้างๆ “…ลมพัดเย็นมา แม่อยู่ตรงนี้”

ฟ่อนข้าวลืมตาโพลง มันได้ยินเสียงแม่ร้องต่อจนจบเพลง แม้จะมองไม่เห็นตัว แต่เสียงนั้นอบอุ่นเหมือนทุกคืน ลมเย็นที่พัดผ่านพุ่มไม้ก็หอบกลิ่นคุ้นเคยของแม่มาด้วย

โฆษณา

“แม่ยังอยู่ตรงนี้จริงๆ ด้วย” ฟ่อนข้าวกระซิบกับตัวเอง แล้วร้องเพลงคลอไปกับแม่อีกรอบหนึ่ง คราวนี้มันจำได้ครบทุกคำ

คืนนั้นลูกกวางน้อยหลับไปพร้อมรอยยิ้ม และตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่ฟ่อนข้าวรู้สึกกลัว มันจะฮัมเพลงของแม่ เพราะรู้แล้วว่าความรักของแม่ไม่ได้อยู่แค่ข้างตัว แต่อยู่ในใจของมันเสมอ

นิทานก่อนนอนเรื่องอื่นที่น่าอ่าน

แชร์ทาง LINE
R
Rin Content Writer · ทีมเขียนนิทาน

สวัสดีค่ะ ริน เป็นนักเขียนคอนเทนต์ที่มีความสุขทุกครั้งที่ได้จรดปากกา (หรือเคาะคีย์บอร์ด!) เพื่อสร้างสรรค์โลกใบใหม่ผ่านนิทานและเรื่องเล่าต่างๆ ความหลงใหลในการเล่านิทานทำให้รินเชื่อว่า เรื่องราวดีๆ สามารถเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันได้ และได้นำความเชื่อนี้มาใช้ในงานเขียนคอนเทนต์ เพื่อสร้างสรรค์เนื้อหาที่ไม่ใช่แค่ให้ข้อมูล แต่สามารถสร้างความผูกพันและน่าจดจำให้กับผู้อ่านค่ะ