นิทานอีสป เรื่อง เฮอร์คิวลิสกับคนขับเกวียน พร้อมข้อคิดสอนใจ

เวลาเจอปัญหา บางคนรีบร้องขอให้คนอื่นมาช่วยทันทีโดยยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย นิทานอีสปเรื่องนี้เล่าถึงคนขับเกวียนที่ล้อติดหล่ม แล้วได้บทเรียนสำคัญจากเทพผู้แข็งแรงที่สุดว่า ความช่วยเหลือจะมาถึงก็ต่อเมื่อเราเริ่มช่วยตัวเองก่อน

เนื้อเรื่อง

หลังฝนตกหนักติดต่อกันหลายวัน ถนนดินในชนบทกลายเป็นโคลนเละ ชายคนหนึ่งขับเกวียนบรรทุกกระสอบข้าวสาลีเต็มคันมุ่งหน้าไปตลาดในเมือง โดยมีม้าสองตัวช่วยกันลาก

ระหว่างทาง ล้อเกวียนข้างหนึ่งตกลงไปในหลุมโคลนลึก ม้าทั้งสองออกแรงดึงจนขาสั่นแต่เกวียนก็ไม่ขยับ ชายขับเกวียนจึงปีนลงมา ยืนมองล้อที่จมอยู่ครึ่งหนึ่งแล้วถอนหายใจยาว

แทนที่จะหาทางแก้ เขากลับคุกเข่าลงข้างทาง ยกมือขึ้นฟ้าแล้วตะโกนเสียงดัง “ท่านเฮอร์คิวลิส เทพผู้มีพละกำลังมหาศาล ได้โปรดลงมาช่วยข้าด้วยเถิด เกวียนของข้าติดหล่ม ข้าทำอะไรไม่ได้แล้ว!”

เขาร้องเรียกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งเมฆบนฟ้าแยกออก และมีเสียงทุ้มดังกังวานลงมา “เจ้าคนขี้เกียจ! ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ เอาไหล่ดันล้อเกวียนเข้าไป แล้วตีม้าให้ออกแรงพร้อมกัน ถ้าเจ้ายังไม่ยอมยกนิ้วช่วยตัวเอง ก็อย่าหวังว่าใครจะมาช่วยเจ้าเลย”

ชายขับเกวียนสะดุ้งด้วยความอาย เขารีบลุกขึ้น พับแขนเสื้อ แล้วมองไปรอบๆ เขาเก็บกิ่งไม้และก้อนหินมาวางรองใต้ล้อ จากนั้นเอาไหล่ดันซี่ล้อสุดแรงพร้อมกับร้องเรียกม้า “ฮึบ! ดึงเลยเจ้าม้า!”

ม้าทั้งสองออกแรงตามจังหวะ ล้อเกวียนค่อยๆ เคลื่อนขึ้นทีละนิด โคลนกระเด็นเปื้อนเสื้อผ้าและหน้าตาของเขาจนมอมแมม แต่ในที่สุดล้อก็หลุดพ้นหลุมขึ้นมาบนพื้นแข็งได้

ชายขับเกวียนยืนหอบ ยิ้มกว้างทั้งที่ตัวเปื้อนโคลน เสียงเดิมดังมาจากฟ้าอีกครั้งอย่างอ่อนโยน “เห็นไหมเล่า เมื่อเจ้าลงมือทำเต็มที่ ฟ้าก็ช่วยเจ้าแล้ว” นับจากวันนั้น ไม่ว่าเจออุปสรรคอะไร เขาจะลงมือแก้ไขด้วยตัวเองก่อนเสมอ

นิทานที่เกี่ยวข้อง

• กากับเหยือกน้ำการใช้สติปัญญาย่อมค้นพบหนทางแห่งความสำเร็จ
• มดกับตั๊กแตนจงเตรียมพร้อมสำหรับความยากลำบากในอนาคตเสมอ
• กระต่ายกับเต่าความพยายามและความมุ่งมั่นอย่างสม่ำเสมอ ย่อมนำมาซึ่งความสำเร็จได้ในที่สุด
• หมาในรางหญ้าอย่าหวงสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ใช้ จนคนอื่นที่ต้องการไม่ได้รับประโยชน์