ณ ริมฝั่งแม่น้ำแห่งหนึ่ง มีต้นโอ๊กขนาดมหึมาต้นหนึ่งยืนต้นตระหง่านอย่างภาคภูมิใจในความแข็งแกร่งของตนเอง มันมีลำต้นที่ใหญ่และแข็งแรง กิ่งก้านสาขาแผ่ขยายกว้างใหญ่ไพศาลจนสามารถต้านทานแรงลมได้เป็นอย่างดี ใกล้ๆ กันนั้นมีดงต้นอ้อเล็กๆ ที่ดูบอบบางและอ่อนแอขึ้นอยู่ริมน้ำ
เนื้อเรื่อง
ต้นโอ๊กมักจะโอ้อวดในความแข็งแกร่งของตนเองและดูถูกต้นอ้ออยู่เสมอ “ดูพวกเจ้าสิ ช่างอ่อนแอเสียจริง เพียงแค่สายลมพัดเบาๆ ก็เอนลู่ไปมาแล้ว ไม่เหมือนข้าที่สามารถยืนหยัดต้านทานพายุที่รุนแรงได้” ต้นโอ๊กพูดเยาะเย้ย
ต้นอ้อได้แต่ตอบกลับไปอย่างถ่อมตนว่า “ท่านอย่าเพิ่งดูถูกพวกเราเลย ความแข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งที่ดีเสมอไปหรอกนะ”
อยู่มาคืนหนึ่ง ได้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองอย่างรุนแรง ลมพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ต้นโอ๊กพยายามที่จะยืนหยัดต้านทานแรงลมอย่างสุดความสามารถ แต่มันก็ไม่สามารถสู้กับพลังของธรรมชาติได้ ในที่สุดมันก็ถูกลมพายุพัดจนโค่นล้มลงและถอนรากถอนโคนขึ้นมา
ในขณะที่ต้นอ้อซึ่งดูบอบบางและอ่อนแอนั้น กลับใช้วิธีเอนลู่ไปตามแรงลม ทำให้มันไม่ได้รับอันตรายใดๆ จากพายุในครั้งนั้นเลยแม้แต่น้อย เมื่อพายุสงบลง ต้นอ้อก็ยังคงยืนต้นอยู่ได้อย่างสง่างามเหมือนเดิม
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ นี้สอนให้รู้ว่า “การรู้จักปรับตัวและอ่อนน้อมถ่อมตนไปตามสถานการณ์ ย่อมสามารถเอาตัวรอดจากปัญหาและอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ได้ดีกว่าการยืนหยัดต่อสู้ด้วยความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว”
