ในป่าใหญ่อันกว้างไพศาล สัตว์ป่าน้อยใหญ่ได้จัดงานเลี้ยงรื่นเริงขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองให้กับความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่า บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความสนุกสนานและเสียงหัวเราะ สัตว์ต่างๆ ต่างพากันร้องรำทำเพลงและกินอาหารกันอย่างมีความสุข
เนื้อเรื่อง
ในระหว่างที่งานเลี้ยงกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนานนั้นเอง ลิงจอมซนตัวหนึ่งก็ได้ลุกขึ้นไปแสดงความสามารถพิเศษของตนเอง นั่นก็คือการเต้นรำ มันเต้นด้วยท่าทางที่คล่องแคล่วและพลิ้วไหว สร้างความประทับใจและเสียงหัวเราะให้กับเพื่อนสัตว์ทุกตัวที่ได้ชม
ในงานเลี้ยงนั้นมีอูฐตัวหนึ่งซึ่งเป็นแขกรับเชิญจากแดนไกลได้มาร่วมงานด้วย เมื่อมันเห็นว่าสัตว์ต่างๆ พากันชื่นชมในลีลาการเต้นของลิง มันก็รู้สึกอิจฉาและอยากที่จะแสดงความสามารถของตนเองบ้าง มันคิดว่าท่าเต้นของมันนั้นสวยงามและสง่ากว่าของลิงเป็นไหนๆ
อูฐจึงได้ลุกขึ้นไปกลางวงแล้วเริ่มเต้นด้วยท่าทางที่มันคิดว่าสวยงามที่สุด แต่อนิจจา ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตและเก้งก้างของมัน ทำให้ท่าเต้นของมันนั้นดูตลกขบขันและน่าเกลียดในสายตาของสัตว์ตัวอื่นๆ พวกมันต่างพากันหัวเราะเยาะและโห่ร้องขับไล่อูฐจนมันต้องเดินคอตกกลับบ้านไปด้วยความอับอาย
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง อูฐกับลิง นี้สอนให้รู้ว่า “อย่าได้พยายามทำในสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับตนเองหรือสิ่งที่ตนเองไม่ถนัด เพราะนอกจากจะไม่ประสบความสำเร็จแล้ว ยังอาจจะสร้างความอับอายและเป็นที่ดูถูกของผู้อื่นได้”
