ณ ริมชายฝั่งทะเล มีปูตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในร่องหินแคบๆ ร่วมกับเพื่อนๆ ของมันมาเป็นเวลานาน แต่แล้ววันหนึ่งมันก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตที่จำเจและสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย มันจึงได้ตัดสินใจที่จะออกเดินทางเพื่อแสวงหาสถานที่อยู่ใหม่ที่ดีกว่าเดิม
เนื้อเรื่อง
ปูได้บอกกับเพื่อนๆ ของมันว่ามันจะย้ายไปอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้ากว้างที่อยู่ไม่ไกลจากชายหาด เมื่อเพื่อนๆ ของมันได้ยินดังนั้นก็พากันตกใจและพยายามห้ามปราม โดยได้เตือนว่าทุ่งหญ้ากว้างนั้นเต็มไปด้วยอันตรายและไม่ใช่ที่ที่เหมาะสมสำหรับปูอย่างพวกมัน แต่ปูก็ไม่ยอมรับฟังคำทัดทานของเพื่อนๆ เลยแม้แต่น้อย มันยังคงยืนกรานที่จะไปใช้ชีวิตในทุ่งหญ้าตามที่ตั้งใจไว้
เมื่อปูเดินทางมาถึงทุ่งหญ้ากว้าง มันก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจกับความกว้างขวางและทิวทัศน์ที่สวยงาม มันคิดว่านี่คือสถานที่ที่วิเศษที่สุดสำหรับมันและได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นอย่างมีความสุขในตอนแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันก็เริ่มรู้สึกเหงาและว้าเหว่ที่ต้องอยู่เพียงลำพังโดยไม่มีเพื่อนเลย
ในวันหนึ่งขณะที่ปูกำลังเดินเล่นอยู่อย่างเพลิดเพลิน ได้มีสุนัขจิ้งจอกที่กำลังหิวโซตัวหนึ่งเดินผ่านมาและได้พบกับปูเข้าพอดี เมื่อสุนัขจิ้งจอกเห็นปูที่ดูอ่อนแอและไม่มีทางสู้ มันจึงได้กระโจนเข้าตะครุบปูอย่างรวดเร็ว ในวาระสุดท้ายของชีวิต ก่อนที่มันจะสิ้นใจ ปูได้แต่คิดเสียใจกับการตัดสินใจอันโง่เขลาของตนเองที่ได้ละทิ้งบ้านเกิดอันแสนปลอดภัยและเพื่อนๆ ที่ดีมาเพื่อใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพัง และในที่สุดมันก็ต้องมาตายลงอย่างโดดเดี่ยวในที่ที่ไม่คุ้นเคย
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง ปูกับสุนัขจิ้งจอก นี้สอนให้รู้ว่า “การละทิ้งสิ่งที่ดีงามและเหมาะสมกับตนเองเพื่อไปแสวงหาสิ่งใหม่โดยไม่ไตร่ตรองให้รอบคอบ อาจนำมาซึ่งภัยอันตรายและความพินาศถึงแก่ชีวิตได้”
