ในวันฤดูร้อนที่อากาศร้อนจัดเป็นพิเศษ นกพิราบตัวหนึ่งกำลังบินหาแหล่งน้ำด้วยความกระหายอย่างรุนแรง มันบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าเป็นเวลานานจนเริ่มรู้สึกอ่อนล้าและสิ้นหวัง แต่แล้วสายตาอันแหลมคมของมันก็ได้มองเห็นสิ่งที่มันคิดว่าเป็นความหวัง
เนื้อเรื่อง
จากบนท้องฟ้า นกพิราบได้มองเห็นภาพวาดบนป้ายโฆษณาแผ่นหนึ่งซึ่งถูกแขวนไว้ที่ข้างฝาผนังตึก มันเป็นภาพของเหยือกน้ำใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยน้ำใสเย็นและมีหยดน้ำเกาะอยู่จนดูน่าดื่มเป็นอย่างยิ่ง
ด้วยความกระหายน้ำจนตาลาย นกพิราบจึงไม่ได้ทันได้พิจารณาให้ดี มันเข้าใจผิดคิดว่าภาพวาดนั้นคือเหยือกน้ำของจริง ด้วยความดีใจอย่างสุดขีด มันจึงได้รวบรวมพละกำลังทั้งหมดที่มีแล้วบินพุ่งตรงไปยังป้ายโฆษณานั้นด้วยความเร็วสูง โดยหวังว่าจะได้ดื่มน้ำให้ชื่นใจ
แต่แล้วโศกนาฏกรรมก็ได้เกิดขึ้น เมื่อร่างของมันได้พุ่งเข้าชนกับป้ายโฆษณาอันแข็งกระด้างนั้นอย่างจัง แรงกระแทกอันรุนแรงทำให้มันได้รับบาดเจ็บสาหัสและร่วงหล่นลงมายังพื้นดินเบื้องล่าง
มันไม่เพียงแต่จะไม่ได้ดื่มน้ำสมใจอยากเท่านั้น แต่ยังต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าเวทนาเพราะความเข้าใจผิดและความใจเร็วด่วนได้ของตนเอง
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง นกพิราบกระหายน้ำ นี้สอนให้รู้ว่า “อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจหรือหลงเชื่อในสิ่งที่เห็นเพียงผิวเผิน ควรใช้เวลาในการพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบถี่ถ้วนเสียก่อน มิฉะนั้นความใจเร็วด่วนได้อาจนำมาซึ่งหายนะได้”
พุทธภาษิต
“นิสมฺม กรณํ เสยฺโย” (นิสัมมะ กะระณัง เสยโย) คำแปล: คิดให้รอบคอบก่อนแล้วจึงทำ ดีกว่า
