ในบ้านของชายผู้หนึ่ง เขามีไก่ชนฝูงหนึ่งที่เขาเลี้ยงไว้เพื่อนำมาต่อสู้กันเป็นประจำ วันหนึ่งเขาได้เข้าไปในป่าและได้พบนกกระทาตัวหนึ่งเข้าโดยบังเอิญ ด้วยความเอ็นดูเขาจึงได้นำมันกลับมาเลี้ยงรวมไว้กับฝูงไก่ชนของเขา
เนื้อเรื่อง
เมื่อนกกระทาถูกนำมาเลี้ยงรวมกับฝูงไก่ชน มันก็มักจะถูกไก่ชนจิกตีและรังแกอยู่เสมอ ด้วยความที่ตัวเล็กและอ่อนแอกว่า มันจึงไม่สามารถที่จะสู้ได้และต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดทั้งกายและใจ มันรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตาของตนเองและคิดที่จะฆ่าตัวตายเพื่อหนีจากความทุกข์ทรมานนี้
แต่แล้ววันหนึ่ง ขณะที่มันกำลังเศร้าสร้อยอยู่นั้นเอง มันก็ได้เห็นภาพที่ทำให้มันต้องเปลี่ยนความคิดไปตลอดกาล นั่นก็คือภาพของไก่ชนสองตัวที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดจนเลือดตกยางออก พวกมันจิกตีกันอย่างไม่คิดชีวิตราวกับเป็นศัตรูกันมาแต่ชาติปางไหน
เมื่อนกกระทาได้เห็นภาพนั้น มันก็พลันได้สติขึ้นมาทันที “โอ้! แม้แต่พวกเดียวกันแท้ๆ ก็ยังต่อสู้และทำร้ายกันเองถึงเพียงนี้ แล้วเราจะมาน้อยใจในโชคชะตาและคิดสั้นไปทำไมกัน” เมื่อคิดได้ดังนั้น นกกระทาก็ตัดสินใจที่จะไม่คิดฆ่าตัวตายอีกต่อไป มันเรียนรู้ที่จะยอมรับในความจริงและอดทนใช้ชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็ง
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง ไก่ชนกับนกกระทา นี้สอนให้รู้ว่า “เมื่อต้องเผชิญกับปัญหาหรือความทุกข์ยากในชีวิต หากเรามีสติและพยายามทำความเข้าใจกับปัญหาที่เกิดขึ้น เราก็จะสามารถค้นพบความจริงและผ่านพ้นอุปสรรคเหล่านั้นไปได้ในที่สุด”
