ในคฤหาสน์หลังใหญ่ของเศรษฐีผู้มั่งคั่ง มีพ่อครัวฝีมือดีคนหนึ่งทำงานอยู่ เขามีสุนัขแสนรู้ตัวหนึ่งเป็นเพื่อนคู่ใจ สุนัขตัวนี้มักจะคอยคลอเคลียอยู่ข้างๆ เขาในห้องครัวเสมอ และมักจะได้รับเศษเนื้อหรือกระดูกเป็นรางวัลอยู่เป็นประจำ
เนื้อเรื่อง
อยู่มาวันหนึ่ง เศรษฐีได้จัดงานเลี้ยงใหญ่ขึ้นในคฤหาสน์ พ่อครัวจึงต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเตรียมอาหารเลิศรสมากมายสำหรับแขกเหรื่อ สุนัขแสนรู้เมื่อเห็นว่าเจ้านายของตนกำลังยุ่งอยู่กับการทำอาหาร มันจึงได้ชวนเพื่อนสุนัขจากข้างนอกให้แอบย่องเข้ามาในครัวเพื่อหวังจะได้ลิ้มรสอาหารอันโอชะ
“มาเถอะเพื่อน! วันนี้เจ้านายข้าทำอาหารอร่อยๆ เยอะแยะเลย เรามาแอบกินกันดีกว่า” สุนัขแสนรู้กระซิบกับเพื่อนของมัน
เพื่อนสุนัขเมื่อได้กลิ่นหอมของอาหารก็อดใจไม่ไหวและรีบตามเข้ามาในครัวทันที พวกมันช่วยกันขโมยเนื้อชิ้นใหญ่ที่พ่อครัวเตรียมไว้สำหรับงานเลี้ยงแล้ววิ่งหนีออกไป
พ่อครัวเมื่อหันกลับมาและพบว่าเนื้อชิ้นใหญ่ได้หายไปก็รู้สึกตกใจและโกรธเป็นอย่างยิ่ง เขารู้ได้ในทันทีว่าต้องเป็นฝีมือของสุนัขแสนรู้ของตนเองอย่างแน่นอน เขาจึงได้คว้าไม้ท่อนใหญ่แล้ววิ่งไล่ตามสุนัขทั้งสองไป
สุนัขแสนรู้และเพื่อนของมันเมื่อเห็นว่าพ่อครัวกำลังวิ่งไล่ตามมาก็รีบวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต แต่สุดท้ายพวกมันก็หนีไม่พ้นและถูกพ่อครัวจับได้ พ่อครัวได้ลงโทษสุนัขทั้งสองอย่างหนักและไล่พวกมันออกจากบ้านไป
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง สุนัขกับพ่อครัว นี้สอนให้รู้ว่า “การคบเพื่อนพาลย่อมนำมาซึ่งความเดือดร้อนและความพินาศ และการลักขโมยเป็นสิ่งที่ไม่ดีและย่อมได้รับผลกรรมในที่สุด”
