ณ ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ มีวัวสี่ตัวซึ่งเป็นเพื่อนรักกันมาก พวกมันอาศัยอยู่ร่วมกันด้วยความรักและความสามัคคี ไม่ว่าจะไปที่ใดหรือทำสิ่งใดก็จะไม่เคยแยกจากกันเลย ความผูกพันอันแน่นแฟ้นนี้ได้สร้างเกราะป้องกันอันแข็งแกร่งให้กับพวกมันจากภยันตรายต่างๆ
เนื้อเรื่อง
วัวทั้งสี่ตัวมีวิธีป้องกันตัวจากสัตว์นักล่าที่ชาญฉลาด เมื่อใดก็ตามที่พวกมันรู้สึกถึงอันตราย พวกมันจะรีบยืนชิดกันโดยหันหลังชนกันและหันหน้าออกไปคนละทิศ ทำให้ไม่ว่าศัตรูจะเข้ามาจากทางใดก็จะต้องเผชิญหน้ากับเขาอันแหลมคมของพวกมันเสมอ
วันหนึ่ง มีราชสีห์เจ้าป่าตัวหนึ่งเดินผ่านมาและได้เห็นวัวทั้งสี่ตัวกำลังเล็มหญ้าอยู่ ด้วยความหิวโหย มันจึงอยากที่จะจับวัวเหล่านี้กินเป็นอาหาร แต่เมื่อมันเห็นว่าวัวทั้งสี่ตัวนั้นอยู่รวมกันเป็นกลุ่มก้อนและมีท่าทีที่พร้อมจะต่อสู้ป้องกันตัวอยู่เสมอ มันก็รู้ดีว่าคงเป็นการยากที่จะเข้าไปโจมตีพวกมันได้โดยตรง ราชสีห์เจ้าเล่ห์จึงได้คิดวางแผนการอันชั่วร้ายขึ้นมาเพื่อที่จะทำลายความสามัคคีของวัวทั้งสี่
มันได้เริ่มแผนการโดยการแอบเข้าไปพูดคุยกับวัวทีละตัวอย่างลับๆ มันสร้างเรื่องราวโกหกและใส่ร้ายวัวตัวอื่นๆ ให้แต่ละตัวฟัง โดยบอกกับวัวตัวหนึ่งว่าวัวอีกตัวแอบนินทาว่าร้าย และบอกกับอีกตัวว่าเพื่อนของมันกำลังคิดที่จะฮุบเอาหญ้าส่วนที่ดีที่สุดไปกินเพียงลำพัง มันทำเช่นนี้กับวัวทุกตัวจนครบ
ในที่สุด แผนการของราชสีห์ก็ได้ผล วัวทั้งสี่ตัวซึ่งเคยรักใคร่กลมเกลียวกันก็เริ่มเกิดความหวาดระแวงและไม่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน พวกมันเริ่มทะเลาะเบาะแว้งกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และในที่สุดมิตรภาพของพวกมันก็พังทลายลง พวกมันได้แยกฝูงออกจากกันและต่างก็ออกไปหากินตามลำพังในทิศทางของตนเอง
เมื่อราชสีห์เห็นว่าแผนการของมันสำเร็จลุล่วงแล้ว มันจึงได้สบโอกาสเข้าโจมตีวัวแต่ละตัวที่อยู่โดดเดี่ยวและไม่มีเพื่อนคอยช่วยเหลือทีละตัวๆ จนกระทั่งมันสามารถจับวัวกินเป็นอาหารได้จนหมดทั้งสี่ตัวอย่างง่ายดาย
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง ราชสีห์กับวัวสี่ตัว นี้สอนให้รู้ว่า “ความสามัคคีคือพลังอันยิ่งใหญ่ที่สามารถป้องกันภยันตรายทั้งปวงได้ แต่เมื่อใดที่ความสามัคคีนั้นถูกทำลายลง ความอ่อนแอก็จะเข้ามาแทนที่และนำไปสู่ความพินาศในที่สุด”
