ข้ามไปที่เนื้อหา

นิทานเรื่องสั้น เรื่อง ร่มใบบัวของหนูน้ำ พร้อมข้อคิดสอนใจ

นิทานเรื่องสั้น เรื่อง ร่มใบบัวของหนูน้ำ

นิทานสั้นๆ เรื่องนี้อ่านจบได้ในไม่กี่นาที เหมาะสำหรับเล่าให้เด็กฟังก่อนนอน หรือใช้ในห้องเรียนเพื่อทำบันทึกการอ่าน เป็นเรื่องของหนูน้ำตัวเล็กกับร่มใบบัวคันเดียว ในวันที่ฝนตกหนักที่สุดของปี และการตัดสินใจเล็กๆ ที่ทำให้หนองน้ำทั้งหนองอบอุ่นขึ้น

โฆษณา

เนื้อเรื่อง

ที่หนองน้ำแห่งหนึ่ง มีหนูน้ำตัวเล็กชื่อ “ตุ้มตุ้ม” เช้าวันหนึ่งมันเจอใบบัวใบใหญ่ที่สุดในหนอง ใหญ่จนกางเป็นร่มได้สบาย ตุ้มตุ้มดีใจมาก มันกัดก้านบัวมาถือไว้ แล้วเดินอวดไปรอบหนอง

บ่ายวันนั้น เมฆดำก้อนใหญ่ลอยมาปกคลุมท้องฟ้า แล้วฝนก็เทลงมาอย่างหนัก ตุ้มตุ้มกางร่มใบบัวขึ้นอย่างภูมิใจ ตัวของมันแห้งสนิทแม้แต่ขนเส้นเดียวก็ไม่เปียก

ระหว่างทางกลับรัง มันเห็นลูกนกกระจาบตัวน้อยเกาะตัวสั่นอยู่บนกิ่งอ้อ ขนเปียกแนบตัวไปหมด “มาหลบใต้ร่มด้วยกันไหม” ตุ้มตุ้มถาม ลูกนกพยักหน้าแล้วกระโดดลงมาทันที

เดินไปอีกนิด ก็เจอเต่าแก่ที่หดหัวอยู่ในกระดอง บ่นว่าฝนเย็นจนหนาวเข้ากระดูก ตุ้มตุ้มยื่นร่มไปบังให้อีกด้านหนึ่ง แม้หางของมันเองจะเริ่มเปียกแล้วก็ตาม

ไม่นานนัก ใต้ร่มใบบัวก็มีทั้งหนูน้ำ ลูกนก เต่าแก่ และลูกกบอีกสองตัวที่กระโดดตามมาเบียดกันอยู่ ตุ้มตุ้มเปียกไปครึ่งตัว แต่ทุกคนหัวเราะคิกคักและเล่าเรื่องสนุกให้กันฟัง จนลืมความหนาวไปหมด

เมื่อฝนหยุด ลูกนกกระจาบบินไปเก็บดอกหญ้ามาเสียบไว้ที่ก้านร่มเป็นของขวัญ เต่าแก่สอนตุ้มตุ้มว่าใบบัวแบบไหนแข็งแรงที่สุด ส่วนลูกกบก็สัญญาว่าจะเฝ้าบอกเมื่อเห็นเมฆฝนมาก่อนใคร

โฆษณา

ตุ้มตุ้มมองร่มใบบัวที่ตอนนี้มีดอกหญ้าประดับอยู่ แล้วคิดในใจว่า เช้านี้มันมีร่มคันเดียว แต่ตอนนี้มันมีเพื่อนเพิ่มขึ้นอีกตั้งห้าตัว

สรุปนิทานสั้นๆ 3 บรรทัด

  1. หนูน้ำตุ้มตุ้มได้ใบบัวใบใหญ่มาเป็นร่ม แล้วฝนก็ตกหนัก
  2. มันแบ่งร่มให้สัตว์ที่เปียกฝนหลบด้วยกัน จนตัวเองเปียกไปครึ่งตัว
  3. เมื่อฝนหยุด ตุ้มตุ้มได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นอีกห้าตัว ซึ่งมีค่ากว่าการตัวแห้งคนเดียว

นิทานสั้นๆ เรื่องอื่นที่น่าอ่าน

แชร์ทาง LINE
R
Rin Content Writer · ทีมเขียนนิทาน

สวัสดีค่ะ ริน เป็นนักเขียนคอนเทนต์ที่มีความสุขทุกครั้งที่ได้จรดปากกา (หรือเคาะคีย์บอร์ด!) เพื่อสร้างสรรค์โลกใบใหม่ผ่านนิทานและเรื่องเล่าต่างๆ ความหลงใหลในการเล่านิทานทำให้รินเชื่อว่า เรื่องราวดีๆ สามารถเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันได้ และได้นำความเชื่อนี้มาใช้ในงานเขียนคอนเทนต์ เพื่อสร้างสรรค์เนื้อหาที่ไม่ใช่แค่ให้ข้อมูล แต่สามารถสร้างความผูกพันและน่าจดจำให้กับผู้อ่านค่ะ