ในทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ มีหมาป่าเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่งกำลังออกเดินหาอาหารด้วยความหิวโซ สายตาของมันพลันไปเห็นม้าตัวหนึ่งกำลังเล็มหญ้าอ่อนกินอย่างสบายใจ ด้วยความที่รู้ว่าตนเองไม่สามารถสู้พละกำลังของม้าได้โดยตรง มันจึงได้คิดอุบายอันแยบยลขึ้นมาเพื่อที่จะหลอกจับม้ากินเป็นอาหาร
เนื้อเรื่อง
หมาป่าได้แสร้งทำเป็นหมอผู้เชี่ยวชาญแล้วเดินเข้าไปหาม้าอย่างช้าๆ พร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่ดูน่าเชื่อถือ “สวัสดีสหายม้า ข้าคือหมอผู้เชี่ยวชาญในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บทุกชนิด ข้าเดินทางไปทั่วเพื่อช่วยเหลือสัตว์ที่เจ็บป่วยโดยไม่คิดค่ารักษาเลยแม้แต่น้อย พอดีข้าผ่านมาเห็นท่านดูมีท่าทางไม่ค่อยสบาย ข้าพอจะช่วยอะไรได้บ้างหรือไม่?”
ม้าผู้ชาญฉลาดเมื่อได้ฟังดังนั้นก็รู้ทันในกลอุบายของหมาป่าในทันที แต่มันก็แกล้งทำเป็นไม่รู้และเล่นละครตามน้ำไปกับหมาป่า “โอ้! โชคดีของข้าจริงๆ ที่ได้มาพบท่านหมอพอดี ข้ารู้สึกเจ็บที่กีบเท้าหลังข้างหนึ่งมาหลายวันแล้ว ไม่แน่ใจว่ามีหนามตำหรือมีแผลบวมอยู่ข้างใน ท่านหมอพอจะช่วยตรวจดูให้ข้าหน่อยได้หรือไม่?”
หมาป่าดีใจเป็นอย่างยิ่งที่แผนการของตนกำลังจะสำเร็จ มันรีบตอบตกลงในทันที “ได้เลยสหาย! ยกเท้าของท่านขึ้นมาให้ข้าดูใกล้ๆ สิ ข้าจะตรวจดูให้ละเอียดเลย”
ทันทีที่หมาป่าก้มหัวลงไปเพื่อที่จะตรวจดูกีบเท้าของม้านั้นเอง ม้าก็ได้ใช้จังหวะนั้นเตะเข้าที่หน้าของหมาป่าอย่างสุดแรงจนมันกระเด็นหงายหลังไปและฟันหักหมดปาก หมาป่าต้องวิ่งหนีกลับเข้าป่าไปด้วยความเจ็บปวดและไม่กล้าที่จะมาหลอกลวงม้าอีกเลย
คติสอนใจ
นิทานอีสป เรื่อง หมาป่ากับม้า นี้สอนให้รู้ว่า “คนเจ้าเล่ห์ที่คิดร้ายต่อผู้อื่น มักจะพ่ายแพ้ให้กับผู้ที่มีปัญญาและรู้เท่าทันในกลอุบาย”
