นิทานอีสปเรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ที่สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการเตรียมพร้อมและการทำงานหนัก เพื่อรับมือกับความยากลำบากในอนาคต
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในฤดูร้อนอันสดใส ตั๊กแตนตัวหนึ่งกำลังร้องเพลงอย่างมีความสุขและเล่นกีตาร์อย่างเพลิดเพลิน มันมองเห็นฝูงมดกำลังขนอาหารอย่างขยันขันแข็ง ตั๊กแตนจึงถามมดว่าพวกมันกำลังทำอะไรอยู่ และชวนให้หยุดพักมาเล่นดนตรีและเต้นรำด้วยกัน
มดตัวหนึ่งถามตั๊กแตนว่าทำไมมันถึงไม่เก็บอาหารไว้สำหรับฤดูหนาวที่กำลังจะมาถึง ตั๊กแตนตอบกลับไปว่าฤดูหนาวยังอีกไกล และมันจำเป็นต้องฝึกร้องเพลงก่อน ฝูงมดจึงยังคงทำงานของพวกมันต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน
เมื่อฤดูหนาวมาถึง ตั๊กแตนก็รู้สึกหิวโหยอย่างมาก เพราะมันไม่มีอาหารเหลืออยู่เลย มันจึงไปที่บ้านของฝูงมดและขออาหารเพื่อประทังชีวิต
ฝูงมดอธิบายว่าพวกมันทำงานหนักตลอดฤดูร้อนเพื่อเก็บอาหารไว้สำหรับฤดูหนาว และไม่มีอาหารเหลือพอที่จะแบ่งปันให้ตั๊กแตนได้ พวกมันบอกให้ตั๊กแตนไปสนุกกับการร้องเพลงและเต้นรำในสภาพอากาศที่หนาวเย็นต่อไป ตั๊กแตนจึงต้องอยู่อย่างเศร้าสร้อยและหนาวเหน็บ
คติสอนใจ
นิทานเรื่อง “มดกับตั๊กแตน” สอนให้รู้ว่า “จงเตรียมพร้อมสำหรับความยากลำบากในอนาคตเสมอ” การทำงานหนักและวางแผนล่วงหน้าจะช่วยให้เราสามารถรับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันได้ดีกว่าการใช้ชีวิตอย่างประมาทและไม่เตรียมพร้อม
