อ่านนิทานออนไลน์ฟรีนิทานก่อนนอน เรื่อง มะปรางกับดาวดวงน้อยที่หลงทาง พร้อมข้อคิดสอนใจ
เด็กๆ เคยสงสัยไหมว่า ถ้าดาวสักดวงพลัดตกลงมาจากฟ้า มันจะกลับบ้านได้อย่างไร นิทานก่อนนอนเรื่องดวงดาวเรื่องนี้จะพาไปรู้จักเด็กหญิงตัวเล็กที่มีหัวใจใหญ่ และสอนให้รู้ว่าความมีน้ำใจเป็นแสงสว่างที่สวยที่สุด
เนื้อเรื่อง
ในบ้านไม้หลังเล็กที่มีสวนมะม่วงล้อมรอบ มีเด็กหญิงชื่อ “มะปราง” อาศัยอยู่กับพ่อแม่ คืนหนึ่งขณะที่มะปรางกำลังจะเข้านอน เธอเห็นแสงสีเงินจางๆ ส่องลอดออกมาจากพุ่มดอกเข็มในสวน
มะปรางจูงมือพ่อออกไปดู แล้วก็ต้องตาโต เพราะสิ่งที่ส่องแสงอยู่นั้นคือดาวดวงเล็กเท่ากำมือ แสงของมันริบหรี่และสั่นไหวเหมือนคนกำลังร้องไห้
“หนูเป็นดาวที่หลงทางจ้ะ” ดาวดวงน้อยพูดเสียงแผ่ว “ลมแรงพัดหนูตกลงมา ตอนนี้แสงของหนูก็เหลือนิดเดียว หนูกลับขึ้นไปหาเพื่อนๆ ไม่ได้แล้ว”
มะปรางคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้ววิ่งเข้าไปในบ้าน หยิบแก้วใสใบโปรดของเธอมาตักน้ำให้เต็ม วางไว้กลางลานที่แสงจันทร์ส่องถึง “ดาวน้อยลองมานอนพักในนี้นะ แสงจันทร์จะได้ช่วยเติมแสงให้”
ดาวดวงน้อยลอยลงไปในแก้วน้ำ แสงจันทร์สะท้อนบนผิวน้ำแล้วโอบดาวไว้อย่างนุ่มนวล ทีละนิด ทีละนิด แสงของดาวก็สว่างขึ้นจนเป็นประกายระยิบระยับ
“ขอบคุณนะมะปราง แต่หนูต้องขึ้นไปที่สูงๆ ถึงจะลอยกลับได้” ดาวบอก พ่อจึงอุ้มมะปรางเดินขึ้นเนินเล็กๆ หลังบ้าน มะปรางประคองดาวไว้ในมือทั้งสองข้างอย่างระมัดระวังที่สุด
เมื่อถึงยอดเนิน มะปรางชูมือขึ้นสูง ลมเย็นพัดมาเบาๆ ดาวดวงน้อยค่อยๆ ลอยขึ้น ลอยขึ้น จนกลับไปอยู่ท่ามกลางเพื่อนดาวบนฟ้า แล้วกะพริบแสงสามครั้งเหมือนกำลังโบกมือลา
ตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา ทุกครั้งที่มะปรางเข้านอน จะมีดาวดวงหนึ่งส่องแสงอยู่ตรงหน้าต่างห้องของเธอพอดี มะปรางจะกระซิบว่า “ฝันดีนะดาวน้อย” แล้วหลับไปอย่างมีความสุขทุกคืน
นิทานที่เกี่ยวข้อง
- น้องดาวระยิบระยับกับการเดินทางบนท้องฟ้าคุณค่าของเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเรายิ่งใหญ่หรือโดดเด่นที่สุด
- กระรอกน้อยสะสมดวงดาวสิ่งล้ำค่าที่เรามีอยู่นั้นจะงดงามที่สุด
- เมฆน้อยใจดีกับสายฝนกล่อมนอนความเมตตากรุณาและการให้ที่ไม่หวังผลตอบแทน แม้จะเป็นเพียงสิ่งเล็กน้อย
- เต่าน้อยตูมตามกลัวความมืดความมืดไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด เมื่อเราค่อยๆ ทำความรู้จักกับมันด้วยใจที่สงบ
