ข้ามไปที่เนื้อหา

นิทานพื้นบ้าน เรื่อง อุสาบารส ตำนานหอนางอุสา พร้อมข้อคิดสอนใจ

นิทานพื้นบ้าน เรื่อง อุสาบารส นางอุสาลอยพวงมาลัยใต้หอนางอุสา

บนภูพระบาท อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี มีเพิงหินรูปร่างแปลกตาตั้งเด่นอยู่กลางป่า ชาวบ้านเรียกมันว่า “หอนางอุสา” ที่มาของชื่อนี้คือ นิทานพื้นบ้านอีสาน เรื่อง อุสาบารส ตำนานรักระหว่างนางอุสากับท้าวบารสที่เล่าสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน และทิ้งร่องรอยไว้ให้เห็นบนภูเขาลูกนี้จนถึงปัจจุบัน

โฆษณา

เนื้อเรื่อง

ธิดาบนยอดภู

กาลครั้งหนึ่ง ท้าวกงพานผู้ครองเมืองพานมีธิดาที่งดงามนามว่า นางอุสา ตามตำนานเล่าว่า นางได้รับการเลี้ยงดูจาก พระฤๅษีจันทา ผู้บำเพ็ญเพียรอยู่บนภูพระบาท พระฤๅษีรักนางเหมือนลูกแท้ๆ และสร้างหอบนเพิงหินสูงให้นางได้อยู่อย่างปลอดภัย ห่างไกลจากผู้คนในเมือง

นางอุสาเติบโตขึ้นท่ามกลางป่าเขา เพื่อนของนางคือดอกไม้ สายน้ำ และนกที่บินผ่านมาทุกเช้า ทุกวันนางจะเก็บดอกไม้ป่ามาร้อยเป็นพวงมาลัยอย่างประณีต

พวงมาลัยที่ลอยตามน้ำ

วันหนึ่ง นางอุสาร้อยพวงมาลัยงามที่สุดเท่าที่เคยทำมา แล้วอธิษฐานว่า “หากมีผู้ใดที่เป็นคู่บุญของข้า ขอให้พวงมาลัยนี้ลอยไปถึงมือเขา” จากนั้นนางก็ปล่อยพวงมาลัยลงในลำธารที่ไหลลงจากภู

พวงมาลัยลอยไปไกลจนถึงท่าน้ำของเมืองปะโค ที่นั่น ท้าวบารส โอรสเจ้าเมืองกำลังเล่นน้ำอยู่ เมื่อพระองค์เห็นพวงมาลัยที่ร้อยอย่างวิจิตรก็เกิดความสงสัยว่าผู้ร้อยจะเป็นใคร จึงออกเดินทางทวนลำน้ำขึ้นไปตามหาจนถึงภูพระบาท และได้พบกับนางอุสาในที่สุด

ทั้งสองต่างมีใจให้กันตั้งแต่แรกพบ พระฤๅษีจันทาเห็นว่าท้าวบารสเป็นคนดี จึงยอมให้ทั้งคู่ได้อยู่ร่วมกัน

การท้าแข่งสร้างวัด

เมื่อข่าวไปถึงท้าวกงพาน พระองค์กริ้วมากที่ธิดาได้คู่ครองโดยไม่ผ่านความเห็นชอบของตน จึงท้าให้ท้าวบารสแข่งสร้างวัดกันคนละแห่ง ใครสร้างเสร็จช้ากว่าจะต้องถูกประหารชีวิต

ท้าวบารสรับคำท้าโดยไม่หวั่นไหว ฝ่ายของพระองค์ช่วยกันทำงานอย่างพร้อมเพรียงและใช้ปัญญาวางแผน จนสร้างวัดเสร็จก่อน ท้าวกงพานจึงต้องพ่ายแพ้ตามคำท้าของตัวเอง ร่องรอยของการแข่งขันครั้งนั้นยังถูกเรียกขานบนภูพระบาทว่า “วัดพ่อตา” และ “วัดลูกเขย”

ความรักที่จบลงด้วยน้ำตา

หลังจากนั้น ท้าวบารสพานางอุสากลับไปอยู่ที่เมืองปะโค แต่ในวังมีมเหสีและนางสนมที่อยู่มาก่อน พวกนางริษยานางอุสาที่ได้รับความรักมากกว่า จึงหาเรื่องกลั่นแกล้งสารพัด ช่วงที่ท้าวบารสออกไปทำศึกนอกเมือง นางอุสาทนความทุกข์ไม่ไหว จึงหนีกลับไปยังหอของตนบนภูพระบาท

โฆษณา

นางรอคอยท้าวบารสอยู่ที่นั่นทุกวัน จนตรอมใจและสิ้นใจในที่สุด เมื่อท้าวบารสกลับมาและรีบตามขึ้นไปบนภู ก็พบเพียงร่างไร้ลมหายใจของคนรัก พระองค์เสียใจจนไม่อาจมีชีวิตต่อไปได้ และสิ้นใจตามนางไปในที่เดียวกันนั้น

เรื่องราวของทั้งสองจึงกลายเป็นตำนานที่ผูกพันกับก้อนหินทุกก้อนบนภูพระบาท ทั้งหอนางอุสา คอกม้าท้าวบารส วัดพ่อตา และวัดลูกเขย ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท

หมายเหตุ: นิทานอุสาบารสมีหลายสำนวนตามแต่ละท้องถิ่น รายละเอียดบางตอนอาจแตกต่างกันไป เรื่องนี้เรียบเรียงใหม่จากโครงเรื่องหลักที่เล่าสืบต่อกันมา

  • ความโกรธและทิฐิ ของท้าวกงพานทำให้พระองค์ท้าทายสิ่งที่ตนอาจต้องเสียใจภายหลัง
  • ความริษยา ของคนในวังเป็นต้นเหตุที่พรากคู่รักให้จากกัน
  • ความสามัคคีและปัญญา ช่วยให้ฝ่ายท้าวบารสผ่านการทดสอบที่ยากได้

นิทานพื้นบ้านอีสานเรื่องอื่น

แชร์ทาง LINE
R
Rin Content Writer · ทีมเขียนนิทาน

สวัสดีค่ะ ริน เป็นนักเขียนคอนเทนต์ที่มีความสุขทุกครั้งที่ได้จรดปากกา (หรือเคาะคีย์บอร์ด!) เพื่อสร้างสรรค์โลกใบใหม่ผ่านนิทานและเรื่องเล่าต่างๆ ความหลงใหลในการเล่านิทานทำให้รินเชื่อว่า เรื่องราวดีๆ สามารถเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันได้ และได้นำความเชื่อนี้มาใช้ในงานเขียนคอนเทนต์ เพื่อสร้างสรรค์เนื้อหาที่ไม่ใช่แค่ให้ข้อมูล แต่สามารถสร้างความผูกพันและน่าจดจำให้กับผู้อ่านค่ะ

อ่านต่อ

นิทานในหมวดเดียวกัน

ดูทั้งหมด
นิทานพื้นบ้าน

นางสิบสอง

“นางสิบสอง” เป็นนิทานพื้นบ้านไทยประเภทจักรๆ วงศ์ๆ ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย เป็นเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน, การพลัดพราก และการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดของสตรีพี่น้อง 12 คน เนื้อเรื่องมีความเข้มข้นและสะเทือนอารมณ์ และยังถือเป็นปฐมบทของวรรณคดีอีกเรื่องหนึ่งคือ “พระรถเมรี” ซึ่งเป็นเรื่องราวของ “พระรถเสน” โอรสของนางเภา น้องสาวคนสุดท้องของนางสิบสองนั่นเองโฆษณา เนื้อเรื่อง เรื่องราวของนางสิบสองสามารถแบ่งออกเป็นช่วงสำคัญๆ ได้ดังนี้ สิบสองพี่น้องถูกทอดทิ้ง เศรษฐีและภรรยาผู้ยากจนคู่หนึ่งมีลูกสาวถึง 12 คน ด้วยความยากจนข้นแค้นจึงไม่สามารถเลี้ยงดูบุตรสาวทั้งหมดได้ไหว จึงได้ตัดสินใจนำลูกสาวทั้งหมดไปปล่อยทิ้งไว้ในป่า แม้ครั้งแรกพวกนางจะหาทางกลับบ้านได้ แต่สุดท้ายก็ถูกนำไปปล่อยอีกครั้งจนต้องผจญชะตากรรมในป่าตามลำพัง ชีวิตในเมืองยักษ์…

อ่าน 6 นาที อายุ 7+
นิทานพื้นบ้าน

ผาแดงนางไอ่

“ผาแดงนางไอ่” เป็นวรรณกรรมและตำนานพื้นบ้านที่สำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งของภาคอีสานและสองฝั่งแม่น้ำโขง เป็นเรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักสามเส้าที่เกี่ยวพันกันด้วยบุพเพสันนิวาสและแรงอาฆาตแค้นจากอดีตชาติ ตำนานนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งเพราะใช้อธิบายที่มาของ ประเพณีบุญบั้งไฟ และการกำเนิดของ หนองหาน ที่จังหวัดสกลนคร ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดของภาคอีสานโฆษณา เนื้อเรื่อง เรื่องราวโศกนาฏกรรมนี้สามารถแบ่งออกเป็นช่วงสำคัญๆ ได้ดังนี้ บุพเพสันนิวาสและงานบุญบั้งไฟ ณ เมืองเอกชะทีตา มีพระธิดาผู้เลอโฉมงามล่มเมืองนามว่า นางไอ่คำ ความงามของนางเป็นที่เลื่องลือไปทั่วทุกสารทิศ ท้าวผาแดง เจ้าเมืองผาโพงได้ยินกิตติศัพท์ความงามของนางก็เกิดความรักและได้ส่งเครื่องบรรณาการมาสู่ขอ แต่ ท้าวพังคี พระโอรสของพญานาคผู้ครองเมืองบาดาล ซึ่งเคยเป็นเนื้อคู่ของนางไอ่คำมาแต่อดีตชาติ ก็ปรารถนาในตัวนางเช่นกัน ท้าวขอมผู้เป็นบิดาของนางไอ่คำ ได้จัดงานบุญบั้งไฟที่ยิ่งใหญ่ขึ้น และได้ประกาศว่าหากบั้งไฟของผู้ใดขึ้นสูงที่สุด…

อ่าน 5 นาที อายุ 7+
นิทานพื้นบ้าน

โสนน้อยเรือนงาม

“โสนน้อยเรือนงาม” เป็นนิทานพื้นบ้านไทยประเภทจักรๆ วงศ์ๆ ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย เป็นเรื่องราวที่สะท้อนถึงคติธรรมและความเชื่อในเรื่อง “ธรรมะย่อมชนะอธรรม” ผ่านชะตาชีวิตของเจ้าหญิงผู้เลอโฉมและมีจิตใจดีงามนามว่า “โสนน้อย” ซึ่งต้องเผชิญกับเคราะห์กรรมอันหนักหนาสาหัสจากผู้ที่มีใจริษยาโฆษณา เนื้อเรื่อง เรื่องราวของโสนน้อยเรือนงามสามารถแบ่งออกเป็นช่วงสำคัญๆ ได้ดังนี้ เจ้าหญิงในเรือนงาม ณ เมืองอันรุ่งเรืองแห่งหนึ่ง พระราชาและพระมเหสีทรงมีพระธิดาผู้มีพระสิริโฉมงดงามยิ่งนักนามว่า เจ้าหญิงโสนน้อย แต่โหรหลวงได้ทำนายว่าเมื่อเจ้าหญิงเจริญวัยขึ้น จะต้องเผชิญกับเคราะห์กรรมอย่างแสนสาหัส เพื่อเป็นการป้องกัน พระราชาจึงได้โปรดให้สร้าง “เรือนงาม” ที่ลอยอยู่กลางน้ำให้เป็นที่ประทับของเจ้าหญิง เพื่อแยกพระองค์ออกจากโลกภายนอก นางกุลาผู้ริษยาและคำสาปเป็นนางชะนี ในวังหลวงมีนางกำนัลผู้หนึ่งนามว่า “นางกุลา” ซึ่งมีความอิจฉาริษยาในความงามและยศศักดิ์ของเจ้าหญิงโสนน้อยเป็นอย่างยิ่ง…

อ่าน 5 นาที อายุ 7+